خواهش يكى از برادران معنوى مولوى ايوب ، بدين كار پرداخته است . اذكار و مراقبت‌هاست و روش آنها ، به نثر آميخته به نظم آغاز : مرا ياد تو يا رب قوت جان باد - * به ذكر تو دلم رطب اللسان باد . مشترك 3 / 1293 ؛ ذريعه 9 / 1312 « ديوان يعقوب . . . » ؛ اعلام 3 / 2669 ؛ فرهنگ سخنوران چ 1 / 658 « يعقوب كشميرى » 336 « صوفى كشميرى » ؛ نفيسى 1 / 372 ، 470 « رسالهء اذكار » ؛ پاكستان و هند 4 / 222 تا 225 نام 13 كار او از آن ميان « شرح اربعين ، رسالهء اذكار » ؛ شعراى كشمير 2 / 617 تا 653 نام 13 كار او به نقل از « تاريخ اعظمى » از آن ميان « رسالهء اذكار » ؛ علماى هند 255 نام 12 كار او از آن ميان « رسالهء اذكار » . عباسى 1 / 177 . * انوار الاذكار . ازبكستان ، تاشكند 3 / 247 . * انوار التحقيق . هروى - بسطامى - بخش فلسفهء عملى . * انوار التحقيق . از دختر آزاد خان نايب چاپارخانهء يزد و كرمان ، در 3 « مقاله » ، در عرفان ، به نام ناصر الدين شاه قاجار ( 1264 - 1313 ق / 1848 - 1895 م ) . نسخه‌ها 2 / 1053 . نشريه 2 / 63 . * انوار جليه . زنوزى - بخش فلسفه - حكمت . * انوار الحقايق . از درويش محمد فرزند على شاه طبسى نعمت اللهى . به نثر آميخته به نظم ، كه در خانقاه شاه نعمت الله در طبس گيلان خراسان ، در چهارشنبه 17 ذيقعدهء 835 ق ساخته است ، وى يكى از مريدان شاه نعمت الله كرمانى ( د 834 ق / 1431 م ) بوده كه از وى به « شيخى و مولاى » ياد مىكند . و جايى ديگر مىگويد « ولايت ( بيعت ) بر وى ( كرمانى ) در هندوستان رخ داد » . گفتارى است عرفانى و رويدادهاى تاريخى . با عبارت‌هاى بسيار از مراد خود كرمانى ( - پس از اين ) . همراه اين رساله در مجموعه 7 رساله است كه 6 رسالهء آن از وى است : 1 - انوار الحقايق ( همين ) ، 2 - انوار العارفين ( عربى ) ، 3 - جام جهان‌نماى شاهى ، 4 - اصطلاحات صوفيان ، 5 - جوهر اسرار ، 6 - خلافت . افزون بر اين شش ، « آداب تصوف » كه بايستى از همو باشد . بىديباچه . نام كتاب و تاريخ نگارش در انجامه آمده است . در چند « باب » و « فصل » هايى بىشماره : باب يكم از كلام و رسايل بندگى حضرت شيخى ، فصل 1 - خوش بگو اى يار بسم الله بگو . فصل هر اسمى از اسماى الهيه او را صورتى است در عالم ، فصل اسم اعظم به عالم نتوان گفت - راز شه با غلام نتوان گفت ، فصل ابتداى وحى عبارت است از انزال معانى مجرده در حالت نوم و يقظه ، 5 - از ابتداى مبدأ و معاد بشنو خبرى ، باب دوم در ارادت و انتساب اين گداى بينوا ، فصل 1 - نسبت خرقه از امير خرابات بود ، فصل چون توفيق رفيق شد و عنايات الهى دررسيد ، فصل نقدها را بود كه عيارى گيرند - تا همه صومعه‌داران پى كارى گيرند ، باب ( سوم ؟ ) در عشق و ختم كتاب ، فصل در عشق ، فصل در ختم كتاب : بيا با ما در اين دريا به سرير . خاتمه .